Dok su političke parole i obećanja o brizi za građane Ugljevika postale uobičajena retorika tokom svakih izbora, realnost za one najugroženije često ostaje tragično drugačija. Godine prolaze, a Vasilije Perić, načelnik Ugljevika sa dugim stažom, iznova i iznova pokazuje alarmantnu ravnodušnost prema osnovnim potrebama svojih građana, naročito onih koji su u najtežim zdravstvenim i finansijskim situacijama.
Jedan od najporaznijih primjera Perićeve nebrige ogleda se u njegovom odnosu prema hemodijaliznim pacijentima, ljudima čiji su životi doslovno ugroženi bez adekvatne medicinske pomoći i podrške. Prema podacima koje smo dobili od Udruženja dijaliziranih, transplantiranih i hroničnih bubrežnih bolesnika Republike Srpske, više od 19 pacijenata sa teritorije opštine Ugljevik već četiri mjeseca ne dobija redovnu isplatu ličnih invalidnina koje su im zakonom zagarantovane. Za ove ljude, koji su često bez drugih primanja i suočeni sa svakodnevnim borbama za preživljavanje, ovakva neodgovornost opštine nije samo administrativni propust, već pitanje opstanka.
Vlast Vasilija Perića ne samo da nije u stanju da obezbjedi osnovna prava i socijalnu podršku najranjivijim kategorijama stanovništva, već se kontinuirano povlači pred problemima, prebacujući odgovornost na druge. U međuvremenu, novac koji država šalje lokalnim zajednicama u svrhu socijalne pomoći ili ostaje zaglavljen u birokratskim lavirintima, ili se troši na samo Periću poznate potrebe, dok oni koji zavise od svake marke ostaju u nemilosti.
Da li se zaista može govoriti o napretku opštine, kada najslabiji i najugroženiji ostaju potpuno zanemareni? Koliko je licemjerno slaviti imaginarne uspjehe i infrastrukturne projekte( kojih inače nema) dok neki građani Ugljevika, poput ovih pacijenata, svakodnevno strepe da li će imati sredstva za sljedeći obrok ili lijek?
Upravo ovo pokazuje pravo lice Vasilija Perića – lice čovjeka koji nije sposoban ili voljan da utvrdi prioritete za osnovne humane vrijednosti, lice vlasti koja, umjesto da bude tu za svoje građane, okreće glavu u trenutku kada im je najpotrebnije.
