BANjA LUKA, 25. januar 2026. godine – Poslanik PDP u Narodnoj skupštini Republike Srpske Bojan Kresojević ponovo je, svjesno i zlonamjerno, obmanuo javnost, govoreći o cijenama putarine u Republici Srpskoj i poredeći ih sa Slovenijom i Austrijom.
Ovo nije prvi put da se Kresojević hvata teme, koju očigledno ne razumije niti želi da se informiše o tome, o čemu govori. Naime, u namjeri da Javno preduzeće „Autoputevi Republike Srpske“ d.o.o. Banja Luka predstavi kao preduzeće, koje ne vodi računa o svojim korisnicima, troši novac nenamjenski i ne razmišlja o bezbjednosti saobraćaja, Kresojević je ponovio laž da je putarina u Republici Srpskoj najviša u regionu ili Evropi, te je kao primjer naveo cijene vinjeta u Sloveniji i Austriji.
Time je, ustvari, samo pokazao koliko ništa ne zna o sistemu naplate putarine u navedenim zemljama i u Republici Srpskoj. Da zna, sigurno ne bi kao primjer naveo upravo Austriju i Sloveniju, gdje se putarina naplaćuje kroz sistem vinjeta, dok se u Republici Srpskoj naplata odvija u zatvorenom sistemu naplate.
Razlika između ova dva sistema je ogromna. Vinjete, kao način naplate putarine, koriste zemlje sa visokorazvijenim tranzitnim saobraćajem i korisnici imaju mogućnost da biraju vinjete na sedmičnom, mjesečnom i godišnjem nivou.
Republika Srpska, koja u mreži auto-puteva ima 111 kilometara saobraćajnica prvog ranga i u izgradnji gotovo još toliko, putarinu naplaćuje u zatovrenom sistemu, koji karakterišu ulazno/izlazne rampe na svim uključenjima na auto-put, te plaćanje po pređenom kilometru. Takav sistem naplate putarine koristi se i u Federaciji BiH, Srbiji, Hrvatskoj, kao i u Francuskoj, Italiji, Španiji, Grčkoj, Portugalu. Odluka o načinu naplate putarine u Srpskoj rezultat je studije, koju je za potrebe JP „Autoputevi Republike Srpske“ naručio Investicioni fond za Zapadni Balkan (WBIF), prije skoro deceniju i po, a u kojoj je navedeno da je za broj kilometara auto-puteva u Srpskoj u tom trenutku (auto-put Gradiška – Banja Luka, 34 kilometra) najoptimalniji otvoreni sistem, sa jednom ulazno-izlaznom trakom, a povećanjem broja kilometara, preporučen je zatovreni sistem naplate putarine. JP „Autoputevi Republike Srpske“ tako je i postupilo, puštanjem u rad Naplatne stanice „Jakupovci“ u martu 2015. godine, koja je radila kao otvoreni sistem. Po završetku izgradnje auto-puta „9. januar“ Banja Luka, prešlo se u zatvoreni sistem rada.
Dakle, poređenje zatvorenog sistema naplate putarine i vinjete, jednostavno, nije izvodljivo, jer je riječ o dva potpuno različita sistema. Zato ne stoje Kresojevićeve tvrdnje o „najskupljoj putarini“ u Evropi, jer je cijena po pređenom kilometru u Republici Srpskoj usklađena sa regionom i iznosi u prosjeku 10 pfeninga, a istovremeno je niža u odnosu na druge evropske zemlje, koje koriste zatvoreni sistem naplate putarine. Pojednostavljeno, najviša cijena putarine u Republici Srpskoj, za putnička vozila, jeste na realciji od Kostajnice, kod Doboja, do Čatrnje, kod Gradiške i iznosi 11 KM za 111 kilometara pređenog auto-puta. Treba naglasiti i to da je korisnicima elektronske naplate putarine, JP „Autoputevi Republike Srpske“ omogućilo je popust pri svakoj dopuni korisničkih računa u iznosu od 15 odsto.
Dalje, Kresojević optužuje JP „Autoputevi Republike Srpske“ da ne vode računa o bezbjednosti saobraćaja, jer, navodno, zbog visokih cijena putarine, vozači izbjegavaju vožnju auto-putem. Kresojevićeve tvrdnje najbolje demantuju podaci o broju vozila, koja godišnje voze auto-putevima u Republici Srpskoj. Naime, u prošloj 2025. godini, auto-putevima u Srpskoj kretalo se 7.500.655 vozila, te je ostvaren prihod po osnovu putarine u iznosu od 39.086.620,58 KM.
Na kraju, treba istaći i to da o bezbjednosti saobraćaja govori neko, ko je nenajavljeno došao na naplatnu stanicu i ko zna koliko dugo snimao video-poruku, ugrožavajući kako svoju ličnu, tako i bezbjednost zaposlenih i svih učesnika u saobraćaju.
