Ispred Hrama Svetog Save u Beogradu na Badnje veče tradicionalno je zapaljen badnjak u prisustvu velikog broja vernika.
Kao i svake godine, ispred Hrama na Vračaru okupio se veliki broj građana među kojima je dosta roditelja sa decom koji zajedno sa sveštenstvom pale badnjake.
Posle osvećenja badnjaka usledilo je praznično bdenije, a u Hramu Svetog Save i u drugim većim crkvama proslava Božića počeće služenjem ponoćne liturgije.
Badnje veče, noć uočio najradosnijeg hrišćanskog praznika Božića, tradicionalno se obeležava širom Srbije, kao i u Republici Srpskoj i Crnoj Gori, gde se pravoslavni vernici takođe okupljaju ispred crkava i pale badnjake.
Badnje veče je poslednje veče Božićnog posta, a ujedno i porodični praznik i dan koji predstavlja veliku sreću, jer porodica na Badnje veče okupljena za posnom trpezom dočekuje dan rođenja Hristovog.
Badnjak je, po pravilu, mlado cerovo ili hrastovo drvo i kao simbol predstavlja drvo koje su pastiri doneli a pravedni Josif založio u hladnoj pećini kada se Isus rodio. Nagoveštava i drvo Krsta Hristovog.
Badnji dan i Božić nerazdvojni su ne samo zato što dolaze jedan posle drugog, već i zato što se dopunjavaju shvatanjima i običajima koje narod vezuje za njih.
